Jedziemy autem. Dziewczynki w wyśmienitych humorach, bo na zakończenie ferii zabrałam je do kina Helios. Przepychają się na tylnym siedzeniu, aż nagle Inia, której pozycja znacznie słabła w przepychankach z siostrą, zajęczała:

- Mamo, a Julita mi pokazała GOŚCINNY palec!

- Jak to gościnny? - Obejrzałam się do tyłu, nie tyle po to, by zobaczyć dokazujące dzieci, co ocenić sytuację przy wyjeździe tyłem z parkingu. Inia najwyraźniej odczytała to jako moją reakcję na skargę, wysunęła dłoń przed moje oczy i zaczęła po kolei odkrywać paluszki z zaciśniętej piąstki:

- Kciuk, wskazujący, środkowy, GOŚCINNY i mały!

:D

PS. Dziewczynki znają gest środkowego palca, podejrzewam, że ów "Gościnny" był chytrym wybiegiem Iśki - ale ze śmiechu zapomniałam ja upomnieć.

***

Co to jest?

Wg Isi: KROJAK do jabłek :) - mamy jeszcze w domu KROJAK do jajek i mozzarelli.

Dziewczynki są wyraźnie rozleniwione świąteczną przerwą i w zasadzie nie chce im się robić nic, poza oglądaniem tv oraz graniem na komputerze. Postanowiłam zmotywowac moje pociechy, proponując im zabawy w budowanie kryjówki na piętrowym łóżku.

- Hej, Julita, zawsze tak świetnie się bawicie w swoim pokoju, ej, rusz no głową!

Isia bez entuzjazmu zawołała siostrę do ich pokoju. Po chwili Inia wraca, wkurzona na maksa i skarży:

- Mamo, a wiesz co Julita wymyśliła?! Powiedziała, że bawimy się w taką zabawę, kto szybciej zaśnie!

***

Wszystkim Przyjaciołom naszego bloga życzymy wspaniałego roku 2012. Dziękujemy za wszystkie życzenia!

6 grudnia za pasem, a dziewczynki ze sporym opóźnieniem zabrały się za pisanie listów z prośbą o podarki. Isia została w tym roku delikatnie przeze mnie uświadomiona, kto tak naprawdę podkłada prezenty, aczkolwiek zastrzegłam, że gdy była mała, to przyjeżdżał do niej prawdziwy Święty Mikołaj. Chyba bardzo chce jeszcze wierzyć, bo z zapałem przytaknęła i na dowód mych i swych racji przypomniała mi, że gdy była mała, widziała Świętego, gdy jechał po niebie saniami, zaprzężonymi w renifery, a widziała to z okna pokoju u babci. No i przyrzekłyśmy sobie, że trzymamy sztamę w kwestii Jadwinii, której jeszcze nie musimy uświadamiać. Zresztą Jadzia przedwczoraj zaniepokoiła się brakiem śniegu, bo cyt. jak ten Mikołaj do nas dojedzie na saniach? Lakonicznie stwierdziłam, że przyjedzie dla odmiany motorem i wlezie do nas przez komin, co w zupełności małej wystarczyło.

W tym roku dziewczynki napisały listy osobno. Jadzia tradycyjnie i zgodnie ze swoją naturą: krótko i na temat - Drogi Święty Mikołaju. Bardzo prosiłabym o chodzącego Pet-Shopa. Pozdrawiam. Jadwiga. Julita tradycyjnie zaczęła list od zapytania o samopoczucie, przeprosiła za to, że była niegrzeczna, nie omieszkała wspomnieć o swoich sukcesach w nauce i sporcie, oraz dokładnie wypisała zalety upragnionego prezentu, który aczkolwiek drogi, to jednak będzie bardzo przydatny. Podczas ozdabiania listów dziewczynki dyskutowały o świętym:

- A wiesz, że on jest święty bo on już nie żyje?- Zagadnęła Isia.

- Tak i teraz przychodzi jego duch i daje nam prezenty! - zgodziła się młodsza siostra.

- I położymy listy na parapecie okna, wtedy on przyjdzie w nocy i je zabierze i chyba zdążymy - tu Isia zerknęła na nas i uśmiechnęła się do nas znacząco.

Inia kończy terapię sterydami, która musiała zostać wydłużona z powodu nawrotu choroby miesiąc temu. Generalnie czuje się dobrze, aczkolwiek ma zniekształcone rysy twarzy, dziwne wypieki na twarzy, boli ją brzuszek i mam wrażenie, że jej serduszko bije troszkę szybciej. Przytyła niemal 3 kilogramy, co w jej przypadku to całkiem sporo. Na basen wróci w styczniu, na razie oswaja się z intensywnym ruchem na basenie w szkole oraz na zajęciach z w-f, na które uczęszcza od tego tygodnia.

Isia zdobyła III miejsce w Otwartych Mistrzostwach Bolesławca w pływaniu stylem motylkowym oraz w klasyfikacji generalnej. A dziś nadeszła miła wiadomość z Powiatowego Centrum Edukacji o wyróżnieniu dla Isi w konkursie polonistycznym " Z polszczyzną za pan brat", w którym brały udział dzieci z klas IV i V.

Z pozdrowieniami

Matka Polka

Odprawiam dziewczynki do szkoły, przypominam, że mają zachować ostrożność na przejściach dla pieszych i strofuję za pozostawiony poprzedniego wieczora bałagan w pokoju:

- Jak wrócę z pracy macie to wszystko poskładać, umyć półki w łazience, posprzątać w kociej kuwecie i odkurzyć wasz pokój. Ja mam dużo obowiązków po południu, do tego w pracy mam młyn!

Na co Jadzia z zainteresowaniem:

- I będziesz mielić mąkę?

Inia do ojca:

- Tato, a gdybym tak została świętą... [tu nastąpił ogólnorodzinny rechot, z którego wynikało jasno: to niemożliwe"] - ... to ... - kontynuowała Inia śmiejąc się razem z nami - to byłoby śmiesznie, bo byłyby dwie święte Jadwigi!

- Ale już są dwie święte Jadwigi: jedna to ta, ktora jest patronka tego kościółka na zamku [u babci], a druga, to dawna królowa Polski. - wyjaśnił rozbawiony tata.

- No to byłoby jeszcze śmieszniej, bo byłyby trzy!

Halloween to zdecydowanie ulubione święto moich dzieci!